Hoe is je passie voor klavecimbels ontstaan?
“Ik speelde al vroeg piano en raakte rond mijn twintigste gefascineerd door het klavecimbel. Toen ik op mezelf
ging wonen had ik geen piano meer, want die stond bij mijn ouders. Dus ik kocht een opknappertje, een
klavecimbel dat nauwelijks bespeelbaar was. Die heb ik samen met een vriend opgeknapt. Toen we klaar waren
zei hij: “Waarom maken we geen nieuwe?”. We hadden een boek over klavecimbelbouw met schaaltekeningen.
We zijn er samen aan begonnen, maar ik heb het instrument uiteindelijk zelf afgebouwd. Toen mijn eerste
exemplaar af was, wist ik er zoveel meer van dat ik er nog een wilde bouwen. Mijn vader wilde de materialen wel
betalen in ruil voor mijn eerste instrument. En zo ben ik er in gerold. Op een gegeven moment kreeg ik al
bestellingen voordat ik er een af had.”
Heb je een specifieke opleiding gevolgd? Of heb je je kennis op een andere manier
verkregen?
“Ik was bibliothecaris van beroep. Zo wist ik de wegen om aan litteratuur over klavecimbelbouw te komen. Het
voordeel van autodidact zijn is dat je niet de manieren van een leermeester aanleert. Daardoor ben ik heel dicht
bij de oorspronkelijke manier van bouwen gebleven. In het begin had ik overigens ook geen machines en deed ik
alles met handgereedschap.”
Wat voor materialen gebruik je?
“De houtsoorten die ik gebruik zijn afhankelijk van het type klavecimbel dat ik bouw. Vroeger gebruikte elke
bouwer de houtsoort die voorhanden was. In Italië was dat bij voorbeeld cipressenhout en in Vlaanderen
populierenhout. Daarnaast gebruik ik voor elk instrument zowel hard- als zachthout.”
Wat is het meest bijzondere ervaring die je hebt gehad?
“Ik stond eens in Hamburg op een muziekbeurs, toen een Amerikaans echtpaar mijn stand bezocht en duidelijk
gecharmeerd was van mijn klavecimbel. Hij zat in de muziek liet hij me weten en hij wilde wel eens op een rustig
moment op de klavecimbel spelen. Ik heb hem geadviseerd dat de volgende ochtend vroeg te doen. En hij kwam
inderdaad, maar zonder zijn vrouw. Zij moest uitslapen. In een gesprek kwam ik erachter dat ze met een
gezelschap in Duitsland waren om Evita te spelen. Hij was dirigent en zijn vrouw speelde Evita! Hij nodigde me
uit voor de voorstelling en in de artiestenfoyer heeft hij het contract voor de koop van mijn klavecimbel getekend.”
Hoeveel invloed heeft de klant?
“Klanten geven mij over het algemeen de vrije hand. De klank ligt eigenlijk al besloten in het type dat ze kiezen.
Hun specifieke wensen gaan dan voornamelijk over de kleur en de decoraties.”
Wat is de gemiddelde levertijd?
“Dat varieert, maar ligt gemiddeld op een jaar.”
Hoe zie je de toekomst in je branche?
“Hoewel ik door de jaren heen vertrouwen heb gekregen in deze branche, blijft het natuurlijk koffiedik kijken.
Enerzijds merk je dat kinderen hier haast geen instrumenten meer bespelen en al helemaal geen klavecimbels.
En als ik dan een tijd lang geen opdrachten heb gekregen denk ik wel eens: het is afgelopen. Maar dan krijg ik
altijd weer binnen een paar weken een aantal opdrachten tegelijk. Dus ik verwacht dat ik de rest van mijn leven
nog wel kan doorbouwen! Ook omdat mijn afzetgebied wereldwijd is.